-Ό,τι υπάρχει ρέει... αλλάζει... Όλα ακόμα και το χάος. Το οποίο δεν είναι παρά το σύνολο πλήθους συστημάτων. Δεν το λέμε χάος επειδή δεν υπάρχει τάξη, αλλά επειδή δεν την αναγνωρίζουμε ακόμη... Κάθε σύστημα αποτελείται από συνδέσεις και βρόγχους. Ο σκοπός του συστήματος είναι να μετατρέπει ενέργεια σε έργο. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ροής. (της ενέργειας ή της πληροφορίας)
Ἀεὶ ὁ θεὸς γεωμετρεῖ - Πλάτων
Ο θεός πάντα γεωμετρεί έλεγε ο Πλάτων γιατί έβλεπε την ομοιομορφία στην φύση. Η ομοιομορφία χωρίς αφορμή είναι διακόσμηση. Όταν όμως επιβάλλεται από την ίδια την ιδέα που αποδίδει, η δημιουργία, αποκτά νοηματικό περιεχόμενο· δεν είναι πια στολίδι, είναι δομή. Η λογική με ομοιόμορφη κατανομή είναι γεωμετρικό μοτίβο. Ο Λογισμός είναι η συνένωση των δύο: η περιγραφή ενός συστήματος ως σύνολο αλλά και ως νόημα.
«Ἡ φύσις κρύπτεσθαι φιλεῖ» - Ηράκλειτος
Η φύση αγαπά να κρύβεται· το σύστημα, όπως και η φύση, δεν επιδεικνύεται... Αποδεικνύεται! Ο δημιουργός το τοποθετεί το σύστημα μέσα στο έργο όπως ο ναυπηγός το κατάρτι μέσα στο πλοίο: αόρατο στη θάλασσα, απαραίτητο στην κίνηση.
«Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» - Σωκράτης
Η ταπεινότητα της αναγνώρισης μας βοηθά να καταλάβουμε πως ποτέ δεν θα ξέρουμε τα πάντα για να ορίσουμε το σωστό. Μόνο ότι κατανοήσουμε μπορούμε να αποδώσουμε και θα είναι πάντα ελλειπές... Η λύση δεν είναι η σωστή αλλά αυτή που δείχνει την ξεκάθαρη οπτική του δημιουργού. Αυτός που αποκτά ένα έργο Λογισμού αποκτά και ένα μυστικό. Μπορεί να το κρατήσει για πάντα. Μπορεί να το αποκαλύψει. Το έργο ανήκει πια και σε εκείνον. Αλλά και ο δημιουργός δεν είναι κύριος του νοήματος· είναι αυτός που αποδεικνύει μια οπτική. Η Σωκρατική άγνοια δεν είναι ταπεινοφροσύνη· είναι η συνειδητοποίηση ότι το έργο είναι μεγαλύτερο από εκείνον. Ο καλλιτέχνης δεν λέει «ξέρω», λέει «είδα» αυτή την λογική (οπτική).
«Ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» — Σωκράτης
Αν η αρχή της σοφίας είναι να ξανασκεφτόμαστε "τα ονόματα" τις λέξεις... Τότε το φως της σοφίας πηγάζει από τα γράμματα... Εμπνευσμένο από το δίγαμμα F — το αρχαίο διπλό γράμμα Γ (γάμα) με διπλή ισχύ δίγαμμα (2*Γ) Το Γάμμα συμβόλιζε στα αρχαία χρόνια το έργο και τη γένεση ως κοινή φορά. Το δίγαμμα το διπλό έργο... έτσι τα έργα του Λογισμού σκέφτονται την διπλή γέννα : μία ως ξεκάθαρο σύστημα και μία ως μορφή στην τέχνη.
«Λέγεται τὰ λεγόμενα» — Αρχαίο ρητό
Αυτά που λέγονται, ας λέγονται· η εξήγηση δεν φοβάται την κρίση. Η εξήγηση δεν αποθεώνει τον μύθο του έργου. Βάζει όμως ξεκάθαρα όρια στην αποθέωσή του. Θέτει τον δημιουργό ως ταπεινό άνθρωπο που δηλώνει τι είδε και δείχνει ότι δεν φοβάται να κριθεί από τις ιδέες του.
«Μηδὲν ἄγαν» - Δελφικό παράγγελμα
το μέτρο -η ισορροπία- είναι το άριστο. Ένα έργο λογισμού οφείλει να μην έχει μόνο λογική μα και συναίσθημα. Το συναίσθημα δεν αποβάλλεται. Οριοθετείται. Όπως το ποτάμι μέσα στις όχθες του, έτσι και η έκφραση μέσα στη δομή: ορμητική, ρευστή, αλλά όχι τυχαία. Πρέπει να ακολουθεί τη ροή του νοήματος.
«Ἀριθμῷ δέ τε πάντ’ ἐπέοικε» - Πυθαγόρειοι
Με αριθμό όλα ταιριάζουν· η αλήθεια κρύβεται στη μαθηματική τάξη. Τα γράμματα και οι αριθμοί είναι η αρχαιότερη τέχνη του Λογισμού. Κάθε σύμβολο σημαίνει· γι' αυτό το επιλέγεις, όχι άλλο. Κάθε σύμβολο μετράει· έχει βάρος, θέση, λειτουργία. Ο συνδυασμός τους δεν είναι τυχαίος· είναι η ακριβής αποτύπωση μιας αλήθειας.
«Γνῶθι σαυτόν - Δελφικό παράγγελμα -
Ο δημιουργός οφείλει να γνωρίζει από πού πηγάζει η ματιά του. Το γνώθι σαυτόν μεταφέρεται και στο ταξίδι της δημιουργίας — πια και φανερά — μιας και πάντα ήταν στην τέχνη. Η συνειδητότητα αναγκάζει την κατανόηση σε λογική. Το σύστημα αποκαλύπτεται καλύτερα όσο υλοποιείται Γνώρισε τον εαυτό σου μέσα από την τέχνη σου· η πηγή της τέχνης σου είσαι εσύ.
«Ἐρώτα· καὶ σοι δοθήσεται» - Αρχαίο απόφθεγμα
Ρώτα· και θα σου δοθεί. Το ερώτημα είναι η μόνη οδός. Ο Λογισμός δεν βλέπει αντίθετη πλευρά... Θέτει ερωτήματα. Αναλογίζεται παρέα με τον δημιουργό που λέει: Εγώ κατάλαβα αυτά. Εσύ; και η αναζήτηση δε σταματά ποτέ γιατί ο δημιουργός γνώριζει ό,τι δεν ξέρει...